Oscarweekend 2012

Het lange wachten was eindelijk voorbij. Het Oscarweekend stond weer voor de deur. De hele dag Oscargenomineerde films kijken in hartje Amsterdam. Zoals altijd had ik ook dit jaar weer een vooropgesteld programma en ook dit keer liep het op de dag zelf toch ietsjes anders. Al met al was het een superleuke dag en heb ik wederom genoten van het leukste filmevenement van het jaar.

Ronde 1
In ronde 1 stak er 1 film met kop en schouders bovenuit: The Artist. Ik wilde die film hoe dan ook zien. Gelukkig heeft de organisatie de zwart-wit stomme film in de grootste zaal geprogrammeerd en daarom kon ik makkelijk een plekje vinden. Uiteindelijk zat de zal wel praktisch vol.

De film zelf was bijzonder. Ik heb vanaf het begin tot het einde met een glimlach op mijn gezicht gezeten. De film heeft grappige momenten en ook ontroerende momenten. Jean Dujardin zet een sterke rol neer maar eigenlijk doet heel de cast het goed. Ik dacht dat ik wel even zou moeten wennen aan het feit dat het een stomme film is maar niets bleek minder waar. De muziek zorgt ervoor dat je gelijk in de juiste stemming raakt en het verhaal en de acteerprestaties doen de rest. Het was de perfecte opening van het Oscarweekend. Ik kan me in al die jaren geen beter begin bedenken. Net als zo velen voor mij ben ik verliefd geworden op The Artist. Prachtige film!

Score: 8.3

Ronde 2: A Separation
In ronde 2 wilde ik naar The Descendants. Helaas had de organisatie de populairste film van die ronde niet in de grootste zaal geprogrammeerd. Daardoor zat de zaal al vol toen The Artist net was afgelopen. Dat zorgde ervoor dat ik uit moest wijken naar een film die ik al gezien had. A Separation.

A Separation is wat mij betreft de beste film van 2011. Het is ongelooflijk knap hoe de regisseur ons een beeld geeft van een man en vrouw die in scheiding liggen in de gesloten Iraanse cultuur. De dreigende breuk zet een reeks gebeurtenissen in gang die voor veel problemen en drama zorgen. Niemand is helemaal eerlijk en voor ieders handelen valt wat te zeggen. De schrijver/regisseur kiest geen kant en daarom heb je als kijker sympathie voor alle partijen. Met name de 2 hoofdrolspelers geven een acteerprestatie van de bovenste plank maar ook de dochter en het arme gezin waar een conflict mee ontstaat spelen sterk. A Separation heeft eigenlijk geen mindere kanten. Het is een zeldzaamheid dat een film die voor Beste Buitenlandse Film genomineerd is ook een nominatie krijgt voor Beste Originele Scenario. Maar die nominatie is zeer terecht. A Separation klopt aan alle kanten en is een parel.

Score: 9.3

Ronde 3: The Help
Voor de 3e ronde stond The Help op nummer 1. Het was dringen want ook deze film werd niet in de grootste zaal vertoond. Na lang voor de deur van de zaal staan en wat duw- en trekwerk kon ik toch een plaatsje bemachtigen in de zaal.

The Help. Wat kan ik erover zeggen… Het is denk ik nog nooit voorgekomen dat een film mij zowel heeft laten huilen van het lachen als laten huilen van ontroering. Dat laatste gebeurde bij mij net niet hoewel ik toe moest geven dat mijn ogen wel waterig (dreigde) te worden maar om mij heen hield praktisch niemand het droog. Het is dan ook absoluut een film die je raakt. Een groot deel van de film voelde ik een soort ongeloof. Ik weet dat het er ook in die tijd nog (een kleine 50 jaar geleden) zo erg aan toe ging maar toch is het verbazingwekkend hoe achterlijk mensen op grote schaal waren zo kort geleden. De film laat geen expliciet geweld zien maar toch voel je aan alles dat het op de achtergrond wel gebeurd. Het zijn moeilijke tijden voor donkere mensen. Dat beklemmende gevoel wordt subliem neergezet door de ijzersterke Viola Davis. Ook Octavia Spencer zet een fantastische rol neer. Maar het draait niet alleen om die twee dames. Ook de rijke blanke dames worden goed neergezet. Vooral Howard en Chastain zijn geweldig. The Help is een sterke film die in Nederland ten onrechte als te braaf wordt neergezet. Een film over donkere mensen in het zuiden van Amerika hoeft niet per definitie over lynchen en dergelijke te gaan. Je voelt de onderdrukking en tegelijkertijd gloort er ook hoop en laat de film je lachen. Een prima prestatie lijkt me. Enig minpuntje is het boek dat wordt uitgegeven door een van de personages. Het uitbrengen van dat controversiële boek heeft veel te weinig consequenties. Daar zouden de betrokkenen in het echte leven nooit zo mee weggekomen zijn. Dat buiten beschouwing latend; The Help is een film die iedereen gezien zou moeten hebben.

Score: 8

Ronde 4: Bridesmaids
In ronde 4 moest ik uitwijken naar Bridesmaids. Ik was van tevoren niet van plan om de vrouwelijke Hangover te gaan zien maar er zat weinig anders op. Ik had totaal geen verwachtingen van die film en dus liet ik me maar verrassen.

De film wordt overal de hemel in geprezen. De humor zou van de bovenste plank zijn en de vrouwen die de belangrijkste rollen vertolken zouden hilarisch zijn. Ik ben het daar niet helemaal mee eens. De film is op momenten erg grappig en vooral Wendi McLendon-Covey en in mindere mate Kristen Wiig zijn wel leuk. Maar er is te veel mis met Bridesmaids om al die lovende kritieken en de nominaties te rechtvaardigen. Sommige scènes duren veel te lang en sommige grappen gaan zo ver en zijn zo smerig en ongeloofwaardig dat het niet meer grappig is. Toch is het wel een onderhoudende komedie. Vooral dankzij McLendon-Covey. Komedie is niet mijn genre dus hou ik het wat deze film betreft maar kort. Ik heb erg gelachen maar ik vond de film niet fantastisch.

Score: 6.8

Ronde 5: Margin Call
In de laatste ronde wilde ik Moneyball zien. Degenen die nog overgebleven waren wilde liever naar Margin Call en daar die film ook op mijn lijst stond besluit ik hen te vergezellen.

De cast was indrukwekkend. Kevin Spacey, Demi Moore, Jeremy Irons, Paul Bettany, Stanly Tucci, Zachary Quinto en Simon Baker. De film kreeg een nominatie voor Beste Originele Scenario en het is duidelijk waarom. Margin Call zit supergoed in elkaar. De film is vanaf de 1e minuut spannend en dat blijft het tot het eind. Het is tevens erg interessant om te zien hoe het eraan toe gaat in een dergelijk bedrijf. Het gemak waarmee de financiële mensen met anders mans geld omgaan, de hoge risico’s die ze nemen en de meedogenloze maatregelen die worden genomen puur voor lijfsbehoud. Koud, kill en emotieloos. Pure business. Mensen worden op grote schaal ontslagen en anderen worden geruïneerd maar de mensen aan de top zal het een wordt wezen. In een crisis valt heel veel geld te verdienen. Het is bizar om te zien wat voor invloed dergelijke bedrijven hebben op de wereldeconomie. De meesten weten wel dat het een golfbeweging is en dat we van crisis naar crisis gaan of beter gezegd van recessie naar groei naar recessie. De ene piek hoger dan de andere en het ene dal dieper dan het andere. Maar hoe het er achter de schermen aan toegaat is schrikbarend. De kleine vissen zullen er altijd onder leiden maar de grote vissen weigeren te verliezen. Dat doen zij gewoon niet. Ongeacht hoeveel anderen daarvoor moeten lijden. Margin Call brengt dit allemaal in beeld en de film zit zo goed in elkaar dat de tijd vliegt en de film zo voorbij is. Koppel dat aan een sterke cast die allen een goede prestatie leveren en je hebt een prima eindresultaat.

Score: 7.8

Conclusie
Al met al was het een hele leuke dag. Ik heb veel indrukken opgedaan en ik heb een brok in mijn keel gehad en gehuild van het lachen. Bijna elke film heeft me geraakt en dat is voor mij het belangrijkste. De organisatie heeft een minimum aan fouten gemaakt wat de programmering betreft en ondanks dat het uitverkocht was, was de doorstroming redelijk. Na North Sea Jazz is het Oscarweekend het evenement waar ik jaarlijks het meeste naar uitkijk en ik heb ook dit jaar weer genoten. Op naar volgend jaar!

Score: 9