Twijfels horen bij elk project. Gaat het allemaal wel lukken? Wordt het wel een succes? Halen we de deadline? Hoe moet het nu verder? Dit zijn enkele gedachten die bij elke productie naar voren komen. Nu Mengelmoes weer up and running is ben ik weer met vele mensen in contact. Regisseurs acteurs, andere (potentiële) crewleden, locatie-eigenaars etc. Al deze mensen moeten niet alleen op de hoogte gebracht worden van de stand van zaken, maar deze mensen moeten ook opnieuw overtuigt worden van de kracht van Mengelmoes.
Bij een no-budget productie werken zijn bijna alleen vrijwilligers betrokken. Die besteden hun tijd en moeite en soms zelfs hun geld in een productie waarvoor ze geen financiële compensatie krijgen. De een steekt er heel veel tijd in. De ander moet heel ver reizen. Iedereen doet op zijn eigen manier moeite voor zo’n project. Maar toch heeft iedereen een reden waarom ze het ene project wel doen en het andere niet. Waarom ze voor het ene project nog geen kilometer willen reizen maar voor het andere vanuit Groningen naar Maastricht zouden gaan.
Als je iets vrijwillig doet moet het je iets opleveren dat voor jou belangrijker is dan financiële compensatie. Iets dat je op doet staan om 5 uur ’s nachts om ervoor te zorgen dat je op tijd bent. Die drijfveer is vaak niet voor iedereen hetzelfde. Maar een drijfveer is er altijd. De een doet het voor de ervaring. Een ander doet het omdat ze enorm enthousiast zijn over het project. Bij Mengelmoes merk ik dat veel mensen het verhaal van Mengelmoes erg sterk vinden. Dat is een reden die bij iedereen terugkomt. Ook bij de mensen die wilde stoppen maar toch doorgingen. Ze vonden het verhaal dusdanig sterk dat ze toch doorgingen terwijl ze toch nog twijfels hadden of Mengelmoes überhaupt nog wel af zou komen.
En dat is denk ik ook de kracht van Mengelmoes. Iedereen heeft wel iets met de multiculturele samenleving te maken. Of je het nou leuk vind of niet, of je het nou zat wordt of niet. Iedereen heeft er mee te maken en heeft er een mening over. Maar dit gegeven alleen zou niet voldoende zijn. Er zijn meer multi culti projecten die niet slagen dan projecten die wel slagen. Mensen zijn ook een beetje moe van al dat gezeur. Wat maakt Mengelmoes dan uniek? Ik denk dat Mengelmoes een uniek en realistisch inzicht geeft in de samenleving. Mengelmoes laat dingen zien die anderen niet laten zien. Hoe de verhoudingen echt zijn en wat er tussen verschillende groepen onderling gebeurd. De multiculturele samenleving is meer dan alleen autochtoon tegen allochtoon. Het is allemaal veel complexer. En Mengelmoes is ook meer dan een multicultureel verhaal. En dat spreekt mensen aan.
Uiteraard ben ik blij met al het vertrouwen dat ik krijg en de complimenten voor het scenario. Deze complimenten geven mij de motivatie om dit allemaal tot een goed eind te brengen. Aankomende zondag vind de herstart van Mengelmoes plaats en dat zal het einde zijn van een prachtige en inspirerende week die begon met het oscarevent waar ik Persepolis, The Diving Bell and the Butterfly, The Kite Runner (voor de 3e keer), No Country For Old men en Juno heb gezien. Later deze week ga ik naar There Will Be Blood en aankomende zaterdag ga ik naar Varekai (Cirque Du Soleil). En dat eindigt allemaal met de herstart van zondag. Ook heb een nieuwe slogan: Wear it well. Meer daarover en meer over het oscarevent in mijn volgende blog.
dinsdag 26 februari 2008
zondag 10 februari 2008
Mengelmoes weer op de rails
Er is veel gebeurd sinds september 2006. In die tijd waren de eerste audities van wat een zeer ambitieus maar ook moeilijk van de grond te krijgen project zou worden. Het eerste grote probleem wat zich voordeed was het vinden van een Perzische schone. Er kwamen talloze mensen af op de verschillende audities maar de Iraanse actrices die wel op kwamen dagen waren niet geschikt voor de rol. Uiteindelijk vonden we 2 geschikte kandidaten en maakte ik samen met de toenmalige regisseur een beslissing. Toendertijd was ik de wanhoop nabij. Nu weet ik dat er nog andere hindernissen zouden komen die het allemaal veel moeilijker zouden maken.
Want bij het maken van een no-budgetproductie komt enorm veel kijken. Ik was al betrokken geweest bij zowel grote als kleine producties maar er is toch een groot verschil tussen een onderdeel zijn van een productie en het leiden van een productie. Natuurlijk spreekt dat voor zich maar als je erover nadenkt hoeveel producties waar wel veel geld in zit niet van de grond komen geeft aan dat er bepaalde krachten actief zijn bij het maken van een televisie -of filmproductie waar je geen invloed op hebt.
Maar toch wil ik mijn handen niet aftrekken van het tijdelijk 'ontsporen' van mijn dierbare project. Ik heb dingen onderschat, verkeer gepland, verkeerd ingeschat en simpelweg fout gedaan. Tel daarbij de dingen die altijd fout gaan bij een productie en dan krijg je....chaos. Dat is flink balen. Je baalt dat een project dat voor velen na september 2006 begon maar voor mij al veel eerder, niet van de grond komt. Natuurlijk komen dan ook de twijfels van anderen. Ze zeggen dat het beter op de conventionele manier kan. Schrijf een scenario, maak een format, stuur die op naar omroepen en potentiële geldschieters. Hoop erop dat je een reactie krijgt. Ga praten met een omroep en probeer geld los te krijgen voor een pilot. Maak die pilot in opdracht van die omroep en hoop dat de omroep vervolgens het programma aankoopt. Dat is de logische en conventionele weg. Maar ondanks dat ik geloof in mijn project en ik denk dat ik er op die weg ook zou kunnen komen is het toch niet de weg die wil wilde bewandelen. Allereerst is de kans groot dat mijn format ergens in de prullenbak belandt. Daarbij wilde ik de omroepen iets meer bieden dan alleen een idee op papier. Tegenwoordig is het best mogelijk om een no-budgetproductie van de grond te krijgen en als je met een goede pilot komt vergroot je niet alleen je kansen maar lever ook echt iets af. Iets waar je trots op kan zijn. Iets waar de bloed zweet en tranen van een heel team in zit. En in mij ogen is Mengelmoes dat ook zeker waard.
Maar toch kwam Mengelmoes een tijd 'on hold' te staan. Nadat de samenwerking met de tweede regisseur niet op tijd van de grond kwam leek het definitief mis te gaan. En toegegeven, ook bij mij kwam het even in mij op om toch maar een format te maken en mijn project op die manier te verkopen. Maar toen dacht ik aan een van mijn voorbeelden. Guy Laliberté. Hij kwam met een nieuw, innovatief en totaal onconventioneel idee voor wat zich omschrijft als een circus. De mensen die de shows van Cirque du Soleil kennen weten dat het woord circus niet eens in de buurt komt van wat Cirque du Soleil allemaal is. Maar Laliberté had dus een schuld van meer dan een miljoen dollar opgebouwt met zijn onconventionele shows maar besloot nog een laatste enorm dure show te maken. Inmiddels is zijn bedrijf een multinational en Cirque du Soleil wordt Canada's grootste exportproduct genoemd na Celine Dion.
Mijn twijfels waren dan ook van zeer korte duur. Ik sta voor de volle 200% achter mijn project en ga er wat van maken. Na wat (opbouwende) kritiek en de overwegend positieve reacties na gebeld te hebben met de cast van Mengelmoes ben ik er heilig van overtuigd dat dit een succes gaat worden. Ik ben zeer dichtbij het vastleggen van een nieuwe regisseur en op 2 maart komt de hele cast en crew bij elkaar om de puntjes op de i te zetten en de basis te leggen voor wat een mooie en diegaande pilot moet worden.
Er is dus veel gebeurd sinds september 2006. Maar het gaat er nu echt van komen. Mengelmoes moet en zal in april opgenomen worden en dan kan ik verder met het langsgaan bij omroepen en ga ik ook verder met andere projecten.
De multiculturele wanorde heeft zijn charme en tegen de verwachtingen in je doel bereiken heeft dat ook. En daar ga ik voor!
Want bij het maken van een no-budgetproductie komt enorm veel kijken. Ik was al betrokken geweest bij zowel grote als kleine producties maar er is toch een groot verschil tussen een onderdeel zijn van een productie en het leiden van een productie. Natuurlijk spreekt dat voor zich maar als je erover nadenkt hoeveel producties waar wel veel geld in zit niet van de grond komen geeft aan dat er bepaalde krachten actief zijn bij het maken van een televisie -of filmproductie waar je geen invloed op hebt.
Maar toch wil ik mijn handen niet aftrekken van het tijdelijk 'ontsporen' van mijn dierbare project. Ik heb dingen onderschat, verkeer gepland, verkeerd ingeschat en simpelweg fout gedaan. Tel daarbij de dingen die altijd fout gaan bij een productie en dan krijg je....chaos. Dat is flink balen. Je baalt dat een project dat voor velen na september 2006 begon maar voor mij al veel eerder, niet van de grond komt. Natuurlijk komen dan ook de twijfels van anderen. Ze zeggen dat het beter op de conventionele manier kan. Schrijf een scenario, maak een format, stuur die op naar omroepen en potentiële geldschieters. Hoop erop dat je een reactie krijgt. Ga praten met een omroep en probeer geld los te krijgen voor een pilot. Maak die pilot in opdracht van die omroep en hoop dat de omroep vervolgens het programma aankoopt. Dat is de logische en conventionele weg. Maar ondanks dat ik geloof in mijn project en ik denk dat ik er op die weg ook zou kunnen komen is het toch niet de weg die wil wilde bewandelen. Allereerst is de kans groot dat mijn format ergens in de prullenbak belandt. Daarbij wilde ik de omroepen iets meer bieden dan alleen een idee op papier. Tegenwoordig is het best mogelijk om een no-budgetproductie van de grond te krijgen en als je met een goede pilot komt vergroot je niet alleen je kansen maar lever ook echt iets af. Iets waar je trots op kan zijn. Iets waar de bloed zweet en tranen van een heel team in zit. En in mij ogen is Mengelmoes dat ook zeker waard.
Maar toch kwam Mengelmoes een tijd 'on hold' te staan. Nadat de samenwerking met de tweede regisseur niet op tijd van de grond kwam leek het definitief mis te gaan. En toegegeven, ook bij mij kwam het even in mij op om toch maar een format te maken en mijn project op die manier te verkopen. Maar toen dacht ik aan een van mijn voorbeelden. Guy Laliberté. Hij kwam met een nieuw, innovatief en totaal onconventioneel idee voor wat zich omschrijft als een circus. De mensen die de shows van Cirque du Soleil kennen weten dat het woord circus niet eens in de buurt komt van wat Cirque du Soleil allemaal is. Maar Laliberté had dus een schuld van meer dan een miljoen dollar opgebouwt met zijn onconventionele shows maar besloot nog een laatste enorm dure show te maken. Inmiddels is zijn bedrijf een multinational en Cirque du Soleil wordt Canada's grootste exportproduct genoemd na Celine Dion.
Mijn twijfels waren dan ook van zeer korte duur. Ik sta voor de volle 200% achter mijn project en ga er wat van maken. Na wat (opbouwende) kritiek en de overwegend positieve reacties na gebeld te hebben met de cast van Mengelmoes ben ik er heilig van overtuigd dat dit een succes gaat worden. Ik ben zeer dichtbij het vastleggen van een nieuwe regisseur en op 2 maart komt de hele cast en crew bij elkaar om de puntjes op de i te zetten en de basis te leggen voor wat een mooie en diegaande pilot moet worden.
Er is dus veel gebeurd sinds september 2006. Maar het gaat er nu echt van komen. Mengelmoes moet en zal in april opgenomen worden en dan kan ik verder met het langsgaan bij omroepen en ga ik ook verder met andere projecten.
De multiculturele wanorde heeft zijn charme en tegen de verwachtingen in je doel bereiken heeft dat ook. En daar ga ik voor!
Abonneren op:
Posts (Atom)