Herstart

Twijfels horen bij elk project. Gaat het allemaal wel lukken? Wordt het wel een succes? Halen we de deadline? Hoe moet het nu verder? Dit zijn enkele gedachten die bij elke productie naar voren komen. Nu Mengelmoes weer up and running is ben ik weer met vele mensen in contact. Regisseurs acteurs, andere (potentiële) crewleden, locatie-eigenaars etc. Al deze mensen moeten niet alleen op de hoogte gebracht worden van de stand van zaken, maar deze mensen moeten ook opnieuw overtuigt worden van de kracht van Mengelmoes.

Bij een no-budget productie werken zijn bijna alleen vrijwilligers betrokken. Die besteden hun tijd en moeite en soms zelfs hun geld in een productie waarvoor ze geen financiële compensatie krijgen. De een steekt er heel veel tijd in. De ander moet heel ver reizen. Iedereen doet op zijn eigen manier moeite voor zo’n project. Maar toch heeft iedereen een reden waarom ze het ene project wel doen en het andere niet. Waarom ze voor het ene project nog geen kilometer willen reizen maar voor het andere vanuit Groningen naar Maastricht zouden gaan.

Als je iets vrijwillig doet moet het je iets opleveren dat voor jou belangrijker is dan financiële compensatie. Iets dat je op doet staan om 5 uur ’s nachts om ervoor te zorgen dat je op tijd bent. Die drijfveer is vaak niet voor iedereen hetzelfde. Maar een drijfveer is er altijd. De een doet het voor de ervaring. Een ander doet het omdat ze enorm enthousiast zijn over het project. Bij Mengelmoes merk ik dat veel mensen het verhaal van Mengelmoes erg sterk vinden. Dat is een reden die bij iedereen terugkomt. Ook bij de mensen die wilde stoppen maar toch doorgingen. Ze vonden het verhaal dusdanig sterk dat ze toch doorgingen terwijl ze toch nog twijfels hadden of Mengelmoes überhaupt nog wel af zou komen.

En dat is denk ik ook de kracht van Mengelmoes. Iedereen heeft wel iets met de multiculturele samenleving te maken. Of je het nou leuk vind of niet, of je het nou zat wordt of niet. Iedereen heeft er mee te maken en heeft er een mening over. Maar dit gegeven alleen zou niet voldoende zijn. Er zijn meer multi culti projecten die niet slagen dan projecten die wel slagen. Mensen zijn ook een beetje moe van al dat gezeur. Wat maakt Mengelmoes dan uniek? Ik denk dat Mengelmoes een uniek en realistisch inzicht geeft in de samenleving. Mengelmoes laat dingen zien die anderen niet laten zien. Hoe de verhoudingen echt zijn en wat er tussen verschillende groepen onderling gebeurd. De multiculturele samenleving is meer dan alleen autochtoon tegen allochtoon. Het is allemaal veel complexer. En Mengelmoes is ook meer dan een multicultureel verhaal. En dat spreekt mensen aan.

Uiteraard ben ik blij met al het vertrouwen dat ik krijg en de complimenten voor het scenario. Deze complimenten geven mij de motivatie om dit allemaal tot een goed eind te brengen. Aankomende zondag vind de herstart van Mengelmoes plaats en dat zal het einde zijn van een prachtige en inspirerende week die begon met het oscarevent waar ik Persepolis, The Diving Bell and the Butterfly, The Kite Runner (voor de 3e keer), No Country For Old men en Juno heb gezien. Later deze week ga ik naar There Will Be Blood en aankomende zaterdag ga ik naar Varekai (Cirque Du Soleil). En dat eindigt allemaal met de herstart van zondag. Ook heb een nieuwe slogan: Wear it well. Meer daarover en meer over het oscarevent in mijn volgende blog.