Er was een tijd dat men struikelde over de hitseries in de Verenigde Staten. Lost, 24, The Sopranos, Six Feet Under, Sex and the City, Prison Break, Greys Anatomy, Desperate Housewives en ga zo maar door. Steeds grotere sterren namen (al dan niet tijdelijk) een kijkje in televisieland. Illustrerend voor het succes was de strijd tussen kijkcijferkanonnen CSI en Greys Anatomy die dik in de 20 miljoen kijkers scoorden op een avond dat FOX ruim 20 miljoen kijkers scoorde met House en zelfs 30 miljoen kijkers met American Idol. Seizoenen werden steeds langer en nieuwe series werden gelijk voor een heel seizoen aangekocht. Het ging goed in televisieland.
Reclame, reclame en nog meer reclame
De televisie heeft simpelweg maar 1 bestaansrecht. Net zo goed als elk bedrijf (non-profit organisaties daargelaten) bestaat om winst te maken bestaat het kleine scherm er alleen voor de reclames. Ik heb het al vaker gezegd maar als zenders torenhoge kijkcijfers zouden kunnen scoren met het 24 uur per dag uitzenden van reclame zouden ze dat zonder enige twijfel doen. De televisiebazen kunnen wel doen alsof ze ook kijken naar de kwaliteit van hun content en dat ze zich willen onderscheiden en dergelijke maar de kijkcijfers zijn alles voor die bedrijven. Want hoe meer kijkcijfers hoe meer geld ze kunnen vragen van adverteerders; en hoe meer geld van adverteerders, hoe groter de winst. Daar zenders als FOX, CBS en ABC absoluut geen filantropische instellingen zijn doen ze het toch echt voor de winst.
Meer afleveringen is meer winst
Het uitbrengen van een nieuwe serie blijft toch een beetje een gok. Hoe spannend de premisse ook is en hoe bekend de acteur die de hoofdrol speelt ook mag zijn. Er is geen enkele garantie dat het televisiekijkend publiek in groten getale naar een programma gaat kijken. Elke keer als er een nieuwe peperdure serie op de buis verschijnt, neemt de zender die erachter zit een risico. Het is weliswaar een aanvaardbaar risico maar desalniettemin wel een risico. Vandaar dat in die dagen dat de kijkcijfers bleven stijgen zenderbonzen er alles aan deden om hun topseries zolang mogelijk op de buis te laten. Een seizoen van een serie bestaat gemiddeld uit 20 afleveringen. In die tijd schoven de meest populaire series stukje bij beetje steeds meer op naar de 30. Waarom risico nemen met een nieuwe serie terwijl je een bestaande en bewezen knaller een aantal weken langer op de buis kunt houden?
En toen kwam de staking
Zoals de bekende uitspraak al zei: “Mo money, mo problems.” Er werd meer geld verdiend maar dat extra verdiende geld werd niet eerlijk verdeeld. De televisieproducenten en de schrijvers konden niet tot een nieuwe CAO komen en de Writers Guild of America besloot tot een staking over te gaan. Na 100 dagen kibbelen kwamen de beide partijen er eindelijk uit en werd alles langzaam maar zeker weer normaal. Tenminste…grotendeels
De schade
Na groei volgt automatisch een keer recessie, net zo goed als er na zonneschijn uiteindelijk altijd weer een regenbui valt. Ook in de Sahara. De hoogtijdagen van de televisiebranche zouden nooit voor eeuwig kunnen duren. Toch heeft de schrijversstaking wel schade achtergelaten. De kijkcijfers zijn aantoonbaar gedaald na de werkonderbreking en veel series kwamen ook kwalitatief minder sterk terug na de gedwongen pauze. Als de periode voor de staking als een gouden (of zilveren) periode voor de Amerikaanse televisie-industrie genoemd kan worden markeert de staking zonder enige twijfel het einde van die periode.
Less is more
Een televisieseizoen bestaat gemiddeld zoals eerder gezegd uit ruim 20 afleveringen. 24 afleveringen is een heel normaal aantal. Betaalzender HBO kiest er al erg lang voor om voor ruim 10 afleveringen te kiezen. Waar normale series 24 afleveringen van circa 42 minuten hebben in een seizoen hebben is het bij HBO vaak 12 afleveringen van ruim 52 minuten. Die ruim 10 minuten extra zorgt ervoor dat er net even wat meer de diepte in kan worden gegaan. Maar die ruim 10 afleveringen minder voorkomen een ander probleem.
Het seizoen begint in september en loopt af in mei. Om een serie het hele seizoen op de buis te krijgen moet er dan dus een pauze (hiatus) worden ingelast. Het komt vaak voor dat een serie minder sterk terug komt qua kijkcijfers na een dergelijke onderbreking. Fans zijn nog steeds boos op CBS omdat Jericho nooit meer herstelde na een uitzonderlijk lange hiatus. De makers van 24 gingen dit tegen door de 24 afleveringen er onafgebroken doorheen te jagen. Dat is commercieel gezien minder interessant maar het kwam de kijkcijfers en vooral de gemoedstoestand van de fans wel ten goede. Het is echter vrijwel onmogelijk om een serie die in september begint onafgebroken uit te zenden zeker als je wil dat de serie in mei afloopt. De dalende kijkcijfers maakt zenders een stuk voorzichtiger.
13 is het nieuwe geluksnummer
Al de bovengenoemde afwegingen hebben ervoor gezorgd dat er veel maatregelen genomen worden. De meeste nieuwe series worden niet gelijk voor een heel seizoen aangekocht maar voor een half seizoen en soms zelfs voor slechts een aantal afleveringen. En steeds meer series worden uitgezonden via het HBO formaat. 13 afleveringen per seizoen, zoveel mogelijk onafgebroken uitgezonden. Bij seizoenen van 24 afleveringen is het zeldzaam dat er geen slechte afleveringen tussen zitten. Omdat geld een schaars goed is heeft bijna elke serie filler episodes. Minder afleveringen betekent ook minder tijd om het verhaal te vertellen maar vaak ook kwalitatief hoogstaandere afleveringen en bijna altijd een constanter niveau. Het is geen garantie voor succes en er zijn absoluut wel series die 24 afleveringen lang interessant kunnen zijn maar less kan gewoon echt wel more zijn.
Even less is even more?
In Engeland gaan ze nog een stapje verder. Kortere seizoenen zijn daar al jaar en dag heel erg normaal. Law & Order UK heeft seizoenen van 6 afleveringen en Sherlock Holmes zelfs 3 (hele lange) afleveringen per seizoen. Tegen dusdanig korte seizoenen wordt raar aangekeken vanuit de Verenigde Staten. Als een serie niet voor 12 afleveringen interessant kan zijn is het de investering niet waard. Die kortere series van onze westerburen hebben vaak 2 seizoenen binnen een Amerikaans seizoen dus op zich valt het allemaal wel mee. Feit is dat de gouden tijd voorbij is en de wereld zit in een economische recessie. Meer dan ooit staan budgetten onder druk en er wordt alles aan gedaan om een zo groot mogelijk succes te behalen met zo min mogelijk geld. Series als Homeland, Boardwalk Empire, Game of Thrones en Mad Men bewijzen dat less absoluut more kan zijn. Zolang we maar niet overdrijven…
zondag 29 januari 2012
vrijdag 6 januari 2012
Waarom blanken het woord nigger niet mogen gebruiken
Raciale thema’s zijn de laatste tijd hot. Zangeres Rihanna wordt door een Nederlands tijdschrift ‘niggabitch’ genoemd, Sinterklaas en zijn pieten liggen onder vuur en Luis Suarez wordt maar liefst 8 wedstrijden geschorst voor het herhaaldelijk gebruiken van het vriendelijk bedoelde woord ‘negro’. Zoals wel vaker bij raciale kwesties wordt er de meest onzinnige dingen uitgekraamd. Zo komt de belachelijke stelling dat het hypocriet is dat blanken het woord nigger niet mogen gebruiken terwijl donker gekleurde mensen te pas en te onpas het woord tegen elkaar zeggen.
Zwarte, neger, nikker, nigger, nigga
Er is veel gezegd en geschreven over de verschillende aanduidingen van de donkergekleurde mens. Omdat elke variant een behoorlijke negatieve connotatie heeft ligt het gebruik van die woorden nogal gevoelig. Ondanks dat ik mezelf ongevoelig acht voor de meest geaccepteerde van de varianten let ook ik toch wel even wat scherper op als ik een blank persoon dingen hoor zeggen als “…en toen stond daar een groep negers…”. Dat dergelijke terminologie gevoelig ligt blijkt bijvoorbeeld ook uit de lijst aan officiële benamingen die allochtonen hebben gehad van de o zo tolerante Nederlandse Staat. Gastarbeider, Immigrant, Niet-Nederlander, Medelander, Nieuwe-Nederlander en dus uiteindelijk de geliefde, verwarrende en veelvuldig verkeerd gebruikte term allochtoon. Raciale kwesties zijn nu eenmaal lastig en liggen altijd gevoelig. Voor velen is er weinig mis met de termen zwarte en neger. Zwart is een (weliswaar incorrecte) aanduiding van de huidskleur en neger is een (net zo incorrecte) aanduiding van het ras. Beide termen zijn feitelijk niet denigrerend en geen aanduiding van inferioriteit. Er zijn fanatiekelingen die nog een stapje verder geen en zeggen dat ze geen negers zijn, ook al zijn ze donkergekleurd. Dat heeft te maken me het feit dat blanken met die terminologie zijn gekomen en het zou een verkeerde term zijn. Over de woorden nikker en nigger zijn minder misverstanden wat de negatieve connotatie betreft. Het zijn specifiek denigrerende termen en de herkomst is duidelijk. Vreemd genoeg hoor en zie ik in vaak de opmerking voorbij komen dat het hypocriet is dat donkergeleurde mensen elkaar te pas en te onpas nigger noemen maar als een blanke het woord gebruikt dat het dan gelijk oorlog is. Waarom mag een blanke het woord niet gebruiken maar donkergekleurde mensen onderling wel?
Nigger, nigger, nigger, nigger, nigger en nog eens nigger
In die misplaatste vraag zit een aanname die nog meer misplaatst en ook nog eens ongelooflijk onjuist is. Ik heb geen idee waar die gedachte vandaan komt dat Hiphopcultuur model staat voor hoe donkergekleurde mensen met elkaar omgaan. Ik kom uit een gezien van 9 kinderen en nigger was nou niet bepaald het populairste stopwoord binnenshuis. Sterker nog, ik durf te stellen dat ik het woord nog nooit naar elkaar geroepen is. Het woord is van origine een scheldwoord en ondanks dat het een geuzennaam is geworden voor sommigen, is er een overgrote meerderheid die het woord kwalijk vinden en dus nooit in de mond nemen. Dat wij donkergekleurden elkaar nigger noemen is dus niet waar maar dan nog is het een argument van niks om te stellen dat blanken het ook zouden mogen doen om dat donkergekleurden het onderling doen.
Collega’s in da hood
Zoals ik al eerder aangaf ben ik niet zo gevoelig voor de termen zwarte en neger. Toen ik in Kinderdijk werkte en ik daar veel collega’s had uit Alblasserdam, Streefkerk en dergelijke merkte ik wel dat er daar mensen bijzaten die toch wel een beetje wereldvreemd waren. Woorden als Sambo werden daar nog, weliswaar gekscherend, gebruikt. Ook daar hoorde ik het veelvuldig gebruikte “Jullie noemen elkaar toch ook gewoon nigger?” argument. Een van mijn collega’s noemde me ook te pas en te onpas “Boy.” Ik heb hem toen wel even verteld dat hij die term beter niet tegen donkergekleurde mensen kon gebruiken als hij in de Verenigde Staten was. Dat zou hem weleens op verhitte discussies kunnen komen te staan. Ook die collega heb ik toen uitgelegd dat donkergekleurden niet elkaar door de straat wandelend nigger lopen te roepen. Toch is het wel zo dat blanken het nog steeds niet kunnen roepen ook al zouden donkergekleurden het wel doen. En dat is in de verste verten niet hypocriet.
Het antwoord is heel erg simpel
Waarom mag een blanke geen nigger zeggen? Het antwoord is eigenlijk heel erg simpel maar toch zul je dat antwoord zelden horen. Onlangs stelde een collega die vraag weer toen het ging over het Rihanna-niggabitch-verhaal. Het antwoord is eigenlijk tweeledig. Wanneer iemand die heel erg dik is tegen een ander persoon met overgewicht ‘vetzak’ zegt is er meestal weinig aan de hand. Wanneer een homo tegen een andere homo ‘flikker’ zegt is er meestal ook weinig aan de hand. Wanneer een Marokkaan tegen een herkomstgenoot ‘Kutmarokkaan’ zegt zal er meestal geen vechtpartij uitbreken. Maar wanneer een supermodel tegen een dikke dame vetzak zegt is het zeer beledigend. Dat klinkt misschien vreemd maar zo werkt het wel. Want voor dikkerds onder elkaar is het een stukje zelfspot, een harnas, een GEUZENNAAM en nooit een belediging. Maar er is nog een veel belangrijker element. Ook wanneer de ene homo tegen de andere homo ‘flikker’ zegt kan de boosdoener het niet maken wanneer hij de ander niet kent. Want iemand die je niet kent kan nooit de belediging op waarde schatten. Wanneer mijn blanke vrienden mij roetmop noemen dan accepteer ik dat omdat ik ze ken en ik weet dat ze het niet racistisch bedoelen. Ik zal ze echter niet aanraden om dergelijke bewoordingen tegen een willekeurige Surinamer te gebruiken want dan zal het anders aflopen. Het simpele antwoord luidt dus: Fatsoen! Wat mij betreft hoeven bepaalde termen helemaal niet gebruikt te worden maar je kunt het simpelweg totaal niet maken tegen iemand die je niet kent!
The N Word
Onder andere in een documentaire over het zwaarbeladen woord wordt er gesproken over het verschil tussen nigger en nigga. Nigger zou niet kunnen maar nigga wel. Ik doe niet mee en dergelijke ongein. Toen ik jong en onbezonnen was en een muziekcarrière najoeg gebruikte ik de laatste van de twee termen veelvuldig. Heden ten dage doe ik er niet aan mee. Van mij mogen beide varianten compleet in de ban. Ik weet wat het is om gediscrimineerd te worden dus vind ik het niet nodig om die term te gebruiken. Ik ben ook veel te zwaar geweest dus zal ik nooit iemand dikzak noemen en ook het woord flikker gebruik ik nooit. Belangrijker nog, ik gebruik absoluut geen kwetsende termen naar mensen die ik niet ken. De kern van het verhaal is dat het handig is dat je weet waar je het over hebt. En dat weet je niet als je denkt dat donkergeleurde mensen praten als rappers uit de bekende muziekvideo’s. Het allerbeste is om het woord gewoon helemaal niet te gebruiken. Dan kunnen er geen misverstanden ontstaan.
Zwarte, neger, nikker, nigger, nigga
Er is veel gezegd en geschreven over de verschillende aanduidingen van de donkergekleurde mens. Omdat elke variant een behoorlijke negatieve connotatie heeft ligt het gebruik van die woorden nogal gevoelig. Ondanks dat ik mezelf ongevoelig acht voor de meest geaccepteerde van de varianten let ook ik toch wel even wat scherper op als ik een blank persoon dingen hoor zeggen als “…en toen stond daar een groep negers…”. Dat dergelijke terminologie gevoelig ligt blijkt bijvoorbeeld ook uit de lijst aan officiële benamingen die allochtonen hebben gehad van de o zo tolerante Nederlandse Staat. Gastarbeider, Immigrant, Niet-Nederlander, Medelander, Nieuwe-Nederlander en dus uiteindelijk de geliefde, verwarrende en veelvuldig verkeerd gebruikte term allochtoon. Raciale kwesties zijn nu eenmaal lastig en liggen altijd gevoelig. Voor velen is er weinig mis met de termen zwarte en neger. Zwart is een (weliswaar incorrecte) aanduiding van de huidskleur en neger is een (net zo incorrecte) aanduiding van het ras. Beide termen zijn feitelijk niet denigrerend en geen aanduiding van inferioriteit. Er zijn fanatiekelingen die nog een stapje verder geen en zeggen dat ze geen negers zijn, ook al zijn ze donkergekleurd. Dat heeft te maken me het feit dat blanken met die terminologie zijn gekomen en het zou een verkeerde term zijn. Over de woorden nikker en nigger zijn minder misverstanden wat de negatieve connotatie betreft. Het zijn specifiek denigrerende termen en de herkomst is duidelijk. Vreemd genoeg hoor en zie ik in vaak de opmerking voorbij komen dat het hypocriet is dat donkergeleurde mensen elkaar te pas en te onpas nigger noemen maar als een blanke het woord gebruikt dat het dan gelijk oorlog is. Waarom mag een blanke het woord niet gebruiken maar donkergekleurde mensen onderling wel?
Nigger, nigger, nigger, nigger, nigger en nog eens nigger
In die misplaatste vraag zit een aanname die nog meer misplaatst en ook nog eens ongelooflijk onjuist is. Ik heb geen idee waar die gedachte vandaan komt dat Hiphopcultuur model staat voor hoe donkergekleurde mensen met elkaar omgaan. Ik kom uit een gezien van 9 kinderen en nigger was nou niet bepaald het populairste stopwoord binnenshuis. Sterker nog, ik durf te stellen dat ik het woord nog nooit naar elkaar geroepen is. Het woord is van origine een scheldwoord en ondanks dat het een geuzennaam is geworden voor sommigen, is er een overgrote meerderheid die het woord kwalijk vinden en dus nooit in de mond nemen. Dat wij donkergekleurden elkaar nigger noemen is dus niet waar maar dan nog is het een argument van niks om te stellen dat blanken het ook zouden mogen doen om dat donkergekleurden het onderling doen.
Collega’s in da hood
Zoals ik al eerder aangaf ben ik niet zo gevoelig voor de termen zwarte en neger. Toen ik in Kinderdijk werkte en ik daar veel collega’s had uit Alblasserdam, Streefkerk en dergelijke merkte ik wel dat er daar mensen bijzaten die toch wel een beetje wereldvreemd waren. Woorden als Sambo werden daar nog, weliswaar gekscherend, gebruikt. Ook daar hoorde ik het veelvuldig gebruikte “Jullie noemen elkaar toch ook gewoon nigger?” argument. Een van mijn collega’s noemde me ook te pas en te onpas “Boy.” Ik heb hem toen wel even verteld dat hij die term beter niet tegen donkergekleurde mensen kon gebruiken als hij in de Verenigde Staten was. Dat zou hem weleens op verhitte discussies kunnen komen te staan. Ook die collega heb ik toen uitgelegd dat donkergekleurden niet elkaar door de straat wandelend nigger lopen te roepen. Toch is het wel zo dat blanken het nog steeds niet kunnen roepen ook al zouden donkergekleurden het wel doen. En dat is in de verste verten niet hypocriet.
Het antwoord is heel erg simpel
Waarom mag een blanke geen nigger zeggen? Het antwoord is eigenlijk heel erg simpel maar toch zul je dat antwoord zelden horen. Onlangs stelde een collega die vraag weer toen het ging over het Rihanna-niggabitch-verhaal. Het antwoord is eigenlijk tweeledig. Wanneer iemand die heel erg dik is tegen een ander persoon met overgewicht ‘vetzak’ zegt is er meestal weinig aan de hand. Wanneer een homo tegen een andere homo ‘flikker’ zegt is er meestal ook weinig aan de hand. Wanneer een Marokkaan tegen een herkomstgenoot ‘Kutmarokkaan’ zegt zal er meestal geen vechtpartij uitbreken. Maar wanneer een supermodel tegen een dikke dame vetzak zegt is het zeer beledigend. Dat klinkt misschien vreemd maar zo werkt het wel. Want voor dikkerds onder elkaar is het een stukje zelfspot, een harnas, een GEUZENNAAM en nooit een belediging. Maar er is nog een veel belangrijker element. Ook wanneer de ene homo tegen de andere homo ‘flikker’ zegt kan de boosdoener het niet maken wanneer hij de ander niet kent. Want iemand die je niet kent kan nooit de belediging op waarde schatten. Wanneer mijn blanke vrienden mij roetmop noemen dan accepteer ik dat omdat ik ze ken en ik weet dat ze het niet racistisch bedoelen. Ik zal ze echter niet aanraden om dergelijke bewoordingen tegen een willekeurige Surinamer te gebruiken want dan zal het anders aflopen. Het simpele antwoord luidt dus: Fatsoen! Wat mij betreft hoeven bepaalde termen helemaal niet gebruikt te worden maar je kunt het simpelweg totaal niet maken tegen iemand die je niet kent!
The N Word
Onder andere in een documentaire over het zwaarbeladen woord wordt er gesproken over het verschil tussen nigger en nigga. Nigger zou niet kunnen maar nigga wel. Ik doe niet mee en dergelijke ongein. Toen ik jong en onbezonnen was en een muziekcarrière najoeg gebruikte ik de laatste van de twee termen veelvuldig. Heden ten dage doe ik er niet aan mee. Van mij mogen beide varianten compleet in de ban. Ik weet wat het is om gediscrimineerd te worden dus vind ik het niet nodig om die term te gebruiken. Ik ben ook veel te zwaar geweest dus zal ik nooit iemand dikzak noemen en ook het woord flikker gebruik ik nooit. Belangrijker nog, ik gebruik absoluut geen kwetsende termen naar mensen die ik niet ken. De kern van het verhaal is dat het handig is dat je weet waar je het over hebt. En dat weet je niet als je denkt dat donkergeleurde mensen praten als rappers uit de bekende muziekvideo’s. Het allerbeste is om het woord gewoon helemaal niet te gebruiken. Dan kunnen er geen misverstanden ontstaan.
Abonneren op:
Posts (Atom)