De anti-remake-politie

De anti-remake-politie


Bezoek een willekeurige filmwebsite en de kans is groot dat je tussen de nieuwsartikelen meerdere stukken vindt over een remake/reboot/sequel. Er is geen ontkomen aan. Er is ook geen ontkomen aan het geklaag. Termen als ‘uitmelken’ passeren om de haverklap de revue. Is de originaliteit voorgoed verdwenen of is er simpelweg geen behoefte meer aan originele content?

Alarmfase 1
Er is iets heel erg raars aan de hand. Ondanks de economische crisis en ondanks de steeds meer toenemende downloads stijgt het bioscoopbezoek nog steeds. Er worden meer films gemaakt maar er wordt ook steeds meer verdiend. De DVD-markt is misschien wel ingestort maar de bioscopen stromen nog steeds vol. Toch is er veel geklaag. Steeds meer regisseurs en andere belangrijke filmmensen luiden de noodklok. In de top 10 van best bezochte films van 2010 staan slechts 2 films met originele content. Inception en Indespicable Me. Dat baart vele mensen zorgen. Nadat James ‘Mister Original’ Cameron (want Titanic was natuurlijk niet de zoveelste film over dat gedoemde schip en Avatar was natuurlijk geen Pocahontas meets Dances With Wolves) hoorde dat het bordspel Zeeslag (in navolging van Monopoly) verfilmd werd verklaarde hij dat Hollywood in een crisis verkeerd. Er schijnt dus iets goeds mis te zijn met de filmindustrie.

Waarom zoveel sequels, remakes en reboots?
Dat lijkt een legitieme vraag maar het antwoord is eigenlijk heel erg simpel. Hoe je het ook went of keert, een filmstudio blijft een bedrijf en een bedrijf heeft alleen bestaansrecht als het winst maakt. Films worden niet gemaakt om ons te vermaken, in ieder geval niet door de hoge bazen, want het enige dat zij willen is dat wij als braaf publiek zijnde zo veel en zo vaak mogelijk een deel van ons salaris aan hen doneren. Als we het dan ook nog naar ons zin hebben is dat alleen maar mooi meegenomen. Een blik op de lijst van best bezochte films van 2010 geeft alle antwoorden. Het maken van een film staat gelijk met gokken zei iemand weleens. Een studio legt een groot geldbedrag neer om de film te maken en besteedt ook nog een zak met geld voor de marketing zonder een garantie dat het daadwerkelijk wat op gaat leveren. Er kleeft dus een behoorlijk risico aan het maken van films. Het feit dat New Line Cinema die miljarden op heeft gehaald met het maken van The Lord of the Rings toch kopje onder is gegaan spreekt boekdelen. Sequels, remakes en reboots brengt een bepaalde garantie met zich mee. Je bent er zeker van dat er mensen heengaan omdat je al een basis hebt. Fans van het origineel, mensen die naar een eerder deel zijn geweest etc. Dat is geen garantie voor succes maar het biedt wel wat meer zekerheid.

Wat is dan precies het probleem?
Er zijn mensen die denken dat al die sequels, reboots en remakes ten koste gaan van originele content. Dat klopt ook enigszins wel. Het zal vaak zat voorkomen dat een studio besluit een remake te financiering boven een origineel script en dat is zonde. Toch is het ook zo dat al die films die zoveel geld in het laatje brengen er ook voor zorgen dat er geld is voor originele en kleine films. Puristen vinden dat misschien niet leuk maar er is toch echt een markt voor films die in Pathé draaien en niet in een klein filmhuis waar in een week tijd evenveel mensen komen als 1 dag in de grootste zaal van Pathé De Kuip.

Zijn alle remakes, sequels en reboots slecht?
Waar ik me vooral aan irriteer is de mensen die al zeggen een film niet te willen zien omdat het een remake, reboot of een sequel is. Dat is enorm kortzichtig en bovendien zijn die mensen ook niet bepaald consequent. Ik heb nog een heftige discussie gehad met iemand van de anti-remake-politie die er niet van op de hoogte was dat Scarface een remake is. Ik raad al die mensen eens aan een lijstje van de beste remakes raad te plagen. Daar zitten een aantal klassiekers tussen waarvan veel mensen niet eens weten dat het een remake is. “Daar blijf je met je poten vanaf!” is een veel gehoorde kreet als een filmmaker zich wil branden aan een remake van een film die als klassieker beschouwd wordt. En als een goede film een sequel krijgt roepen mensen vaak dat de regisseur zou moeten stoppen want het kan toch niet beter. Persoonlijk ben ik blij dat Coppola niet na deel 1 gestopt is want ik ben erg blij met The Godfather 2. Ik ben ook blij dat Nolan The Dark Knight heeft gemaakt en de mensen die vinden dat hij moest stoppen na TDK raad ik aan lekker niet naar The Dark Knight Rises te gaan. Your loss! In mijn ogen moet een film afzonderlijk beoordeeld worden. Natuurlijk zijn er zat onnodige sequels en remakes maar er zijn ook zat bedroevende originele films. Ik geef elke film die ik het waard acht een kans of het nou een remake is of niet.

Wel opvallend maar geen crisis
Wat mij betreft is er dus absoluut geen sprake van een crisis. Zolang er geld verdient wordt en er films worden gedraaid in de grote bioscopen en ook in de filmhuizen is er wat mij betreft niets aan de hand. Kies lekker zelf wat je wel en wat je niet gaat zien. Van mij hoeft er echt niet van alles een remake te komen maar ik zal nooit zeggen dat een filmmaker ergens vanaf moet blijven. Want niets is zo goed dat een ander het niet eventueel beter kan vertellen, hoe goed het origineel ook is en hoe klein je de kans ook acht. Jack Nickelson is The Joker zeiden de meesten maar Jack mag de schoenen van wijlen Heath Ledger wat mij betreft niet poetsen. Voor de anti-remake-politie heb ik een lijstje. Kijk die films dus vooral niet. Want die zijn heel erg slecht.

Scarface, The Magnificent Seven, The Departed, The Fly, True Lies, Insomnia, The Godfather II, The Dark Knight, Aliens, Toy Story 3, Terminator 2, The Lord of the Rings: The Return of the King, The Bourne Supremacy etc.